טאָכטער () ; polska: tochter
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) córka
(1.1) טאָכטער; טעכטער
(1.1) זי האָט זי ניט אָפּגעלאָזט פֿון די אויגן און פֿלעגט זי רופֿן „טאָכטער“, און האָט זי אויסגעקליידט ווי אַ גרעפֿין. → Nie spuszczała jej z oczu i zwykła ją nazywać „córką”, i ubierała ją jak hrabinęשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): טײַבעלע (Tajbele)..
(1.1) ייִדישע טאָכטער → córka Izraela, żydowska kobieta / dziewczyna, Żydówka
טאָכטערלאָ טעכטערל
,