__TOC__ house ()
(1-2) , ,
(3) , ,
rzeczownik policzalny (1.1) dom (1.2) budynek (1.3) izba (1.4) firma (1.5) ród rzeczownik niepoliczalny (2.1) gatunek muzyki charakteryzujący się tanecznym rytmem, śpiewanymi wstawkami i linią melodyczną opartą na brzmieniu instrumentarium muzyki poważnej czasownik przechodni (3.1) zapewnić mieszkanie (3.2) mieścić
(1) house; houses (2) house; (3) house, housed, housed, houses, housing
(1.1) Be quiet or you'll wake the whole house! → Bądź cicho, bo obudzisz cały dom! (1.2) The police have ringed the house. → Policjanci otoczyli budynek. (1.3) The House of Lords is the upper house of the Parliament of the United Kingdom. → Izba Lordów jest wyższą izbą parlamentu Wielkiej Brytanii. (3.1) The government should house the homeless. → Rząd powinien zapewnić mieszkanie bezdomnym. (3.2) The club is housed in a 16th-century building. → Klub mieści się w szesnastowiecznym budynku.
(1.1) White House (1.4) publishing house
housing, lighthouse, summerhouse houseless
on the house
house ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) gąsię
(1.1)
husopaska