кухня ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kuchnia
кухар , кухарства кухарскі, кухонны
кухня ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kuchnia (pomieszczenie) (1.2) kuchnia (sposób przyrządzania potraw) (1.3) kuchnia (zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości)
(1.1) В кухнята няма топла вода. → W kuchni nie ma ciepłej wody. (1.3) Английската кухня не е особено вкусна. → Kuchnia angielska nie jest szczególnie smaczna.
(1.2) семейна кухня → kuchnia rodzinna
кухничка кухненски
кухня ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kuchnia (pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków) (1.2) kuchnia (zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się) (1.3) kuchnia (sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.)
(1.1-3)
кухньочка , кухар , кухарка , кухенька кухньови, кухарски
może zapożyczenie z , lub ze , ostatecznie ze
кухня ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj żeński (1.1) kuchnia
(1.1)
кухонный
кухня ()
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kuchnia
(1.1)
(1.1) (…) спа́льні, ва́нні кімна́ти, льохи́, комо́ри (їх було́ чима́ло), гардеро́бні (він мав ці́лі кімна́ти су́то для о́дягу), ку́хні, їда́льні — всі вони́ були́ розташо́вані на то́му са́мому по́версі й на́віть уздо́вж того́ са́мого коридо́ру. → (…) sypialnie, łazienki, piwnice, spiżarnie (tych było wiele), garderoby (miał całe pokoje wyłącznie na ubrania), kuchnie, jadalnie — wszystkie znajdowały się na tym samym poziomie i nawet wzdłuż tego samego korytarza.
ку́харство , ку́хар , куха́рка , куха́рочка , кухарчу́к , ку́хта , ку́хтик ку́хонька кухарюва́ти кухо́нний, ку́харський