__TOC__ granica ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) linia, która zamyka lub oddziela pewien określony obszar (1.2) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; (1.3) wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; (1.4) linia podziału lub czynniki, które coś różnicują (1.5) ograniczony zasięg lub miara czegoś dozwolonego (1.6) pewien kres możliwości fizycznych lub psychicznych człowieka
(1.1-6)
(1.2) Granicę między Polską a Niemcami wyznaczają rzeki Odra i Nysa Łużycka. (1.3) Cosinus x ma przy x zmierzającym do zera granicę równą jeden. (1.6) Granice mojego języka wyznaczają granice mojego świataLudwig Wittgenstein.
(1.2) przejeżdżać przez / przekraczać + • granica państwa / województwa / powiatu / gminy (1.3) granica funkcji
(1.2) miedza (1.5) limes
pogranicze , zagranica , graniczenie , ograniczanie , ograniczenie , rozgraniczanie , rozgraniczenie , Granica , Granice , granicznik , pogranicznik , zagraniczniak graniczyć , ograniczać , ograniczyć , rozgraniczać , rozgraniczyć graniczny, pograniczny granicznie
być na granicy wytrzymałości • poszerzać własne granice • przekraczać wszelkie granice • przełamywać granice • za granicą • zielona granica
albański: (1.2) kufi angielski: (1.1) boundary; (1.2) border, frontier; (1.3) limit; (1.4) frontier; (1.5) limit; (1.6) limit arabski: (1.2) حد, حدود baskijski: (1.2) muga; (1.3) limite białoruski: (1.2) мяжа , граніца bośniacki: (1.2) granica chiński standardowy: (1.1) 边 (biān); (1.2) 国境 (guójìng), 边 (biān); (1.4) 边 (biān); (1.5) 边 (biān); (1.6) 边 (biān) chorwacki: (1.2) granica czeski: (1.2) hranice dolnołużycki: (1.2) granica duński: (1.2) grænse ; (1.4) grænse ; (1.5) grænse esperanto: (1.2) limo, landlimo fiński: (1.2) raja francuski: (1.2) frontière ; (1.3) limite górnołużycki: (1.2) mjeza , hranica hebrajski: (1.2) גבול (gvul) hiszpański: (1.2) frontera , linde ; (1.3) límite interlingua: (1.1) frontiera islandzki: (1.2) landamæri /, takmörk / japoński: (1.2) 国境 (くにざかい, kunizakai / こっきょう, kokkyō) jidysz: (1.1) גרענעץ / (grenec); (1.2) גרענעץ / (grenec); (1.4) גרענעץ / (grenec); (1.5) גרענעץ / (grenec); (1.6) גרענעץ / (grenec), שיעור (szier) kaszubski: (1.1) grańca ; (1.2) grańca ; (1.4) grańca ; (1.5) grańca ; (1.6) grańca kataloński: (1.2) frontera koreański: (1.2) 국경 (kukkyŏng) luksemburski: (1.2) Grenz łaciński: (1.2) finis łotewski: (1.1) robeža ; (1.2) robeža ; (1.3) robeža maltański: (1.2) fruntiera niderlandzki: (1.2) grens niemiecki: (1.2) Grenze , Gemerke , Gemarkung ; (1.3) Grenzwert norweski (bokmål): (1.2) grense / norweski (nynorsk): (1.2) grense nowogrecki: (1.2) σύνορα ; (1.3) όριο nowopruski: (1.2) arāiks polski język migowy: portugalski: (1.2) fronteira rosyjski: (1.2) граница , черта rumuński: (1.2) graniță słowacki: (1.2) hranica udmurcki: (1.2) кунгож ukraiński: (1.2) кордон węgierski: (1.2) határ wilamowski: (1.2) granc , grānc , graonc włoski: (1.2) confine , frontiera
granica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) granica
(1.1)
(1.1) Hrvatska ima najdužu granicu sa Bosnom i Hercegovinom. → Chorwacja ma najdłuższą granicę z Bośnią i Hercegowiną.
granica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) granica
granicowaś