fali ()
, ,
(1.1) , , i od:
(1.1)
fali ()
czasownik (1.1) padać, spadać (1.2) upadać, przewracać się (1.3) o przypadku lub nieszczęściu: padać, spadać (1.4) padać, polec
(1)
(1.1) Pluvo falas. → Deszcz pada. (1.1) Du pomoj falis. → Dwa jabłka spadły. (1.2) Promenante sur la strato, mi falis. → Idąc po ulicy upadłem. (1.3) Mizero falis sur ili. → Bieda na nich spadła. (1.4) En la batalo falis miloj da homoj. → W bitwie padły tysiące ludzi.
(1.1) duonfali • glitfali
(1.4) morti
faleti, faligi, defali, disfali, elfali, enfali, forfali, subfali, superfali, surfali falo eĉ plej ruza vulpo en kaptilon falas • falinton ĉiu atakas • falis el mano, prenu satano • feliĉo vezike sin levas, sed baldaŭ falas kaj krevas • kiu fosas sub alia, falos mem en la foson • kliu leviĝis fiere, baldaŭ falos al tero • lasi fali la manojn • ne falas frukto malproksime de l' arbo • pelis pavon, falis kavon • se la arbo falis, ĉiu branĉon derompas • se la ĉielo falus al tero, birdokaptado estus facila afero • se mi scius, kie mi falos, mi tien metus tapiŝon
fali ()
przysłówek (1.1) z powrotem, znowu
fali ()
przymiotnik (1.1) ścienny
(1.1) falióra • faliszekrény • faliszőnyeg • falitábla • falitérkép • faliújság
fal, falazás falaz