__TOC__ menneske ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) człowiek
(1.1) et menneske, mennesket, mennesker, menneskerne
(1.1) Længslen efter Gud er indskrevet i menneskets hjerte. → Tęsknota do Boga wpisana jest w serce człowieka. (1.1) De antikke egyptere brugte samme metode til at balsamere dyr som mennesker. → Starożytni Egipcjanie używali tej samej metody, do balsamowania zwierząt, jak i ludzi.
menneskelig, umenneskelig menneskehed umenneskelig
menneske ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) człowiek
(1.1) et menneske, mennesket, mennesker, menneskene lub et menneske, mennesket, mennesker, menneska
(1.1) Unge mennesker er ofte mer åpne for det som er nytt. → Młodzi ludzie są często bardziej otwarci na to, co nowe. (1.1) Jeg er et voksent menneske, og jeg vet hva jeg gjør. → Jestem dorosłym człowiekiem i wiem co robię. (1.1) Hunden min er ikke aggressiv mot mennesker. → Mój pies nie jest agresywny wobec ludzi.
menneskelig