kląć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych czasownik zwrotny niedokonany kląć się ( brak) (2.1) przysięgać, zaklinać się
(1.1) (2.1)
(1.1) Klął przez całą drogę do domu, nie mogąc pogodzić się z przegraną swojej drużyny.
(1.1) przeklinać, wyzywać, wyklinać, złorzeczyć, lżyć, wymyślać, pomstować, zakląć, bluzgać, rzucać mięsem, (2.1) zaklinać się
przekleństwo , klęcie , przeklinanie skląć, wykląć, przeklinać
kląć na czym świat stoi • kląć jak dorożkarz • kląć jak szewc • kląć w żywy kamień • kląć się na wszystkie świętości
prawidłową formą bezokolicznika jest kląć, spotykana forma jest niepoprawna
angielski: (1.1) swear, curse arabski: (1.1) شتم duński: (1.1) bande, forbande esperanto: (1.1) sakri, malbeni; (2.1) ĵuri francuski: (1.1) jurer, sacrer hiszpański: (1.1) maldecir, jurar, decir palabrotas; (2.1) jurar interlingua: (1.1) blasphemar, maledicer islandzki: (1.1) bólta, bölva, formæla; (2.1) sverja niderlandzki: (1.1) vloeken niemiecki: (1.1) fluchen, schimpfen; (2.1) schwören nowogrecki: (1.1) βρίζω, βλαστημώ nowopruski: (1.1) kektwei, wērstun rosyjski: (1.1) ругаться, материться; (2.1) клясться szwedzki: (1.1) svära; (2.1) svära tetum: (1.1) hotar ukraiński: (1.1) лаятися, матюкатися; (2.1) клястися wilamowski: (1.1) fłu̇ha włoski: (1.1) bestemmiare, maledire