קאַץ ()
; polska: kac
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kot, kotka
(1.1) קאַץ; קעץ
קעצל, קעצעלע; קאָטער קאָציען זיך קעציש, קאַצן
לעבן צווישן זיך ווי צוויי קעץ אין איין זאַק ( לעבן צווישן זיך ווי צוויי קעץ) → żyć jak pies z kotem קויפֿן אַ קאַץ אין אַ זאַק ( קויפֿן אַ קאַץ אין זאַק) → kupować kota w worku אַרויסלאָזן די קאַץ פֿון זאַק → puszczać farbę, wyjawiać tajemnicę, odsłaniać karty ווי קומט די קאַץ איבערן וואַסער? → tylko jak to zrobić?, jak się do tego zabrać?, jak się z tym uporać? הערן ווי די קאַץ → puszczać mimo uszu; nie słuchać (się) ניט קענען אַ קאַץ דעם עק פֿאַרבינדן → mieć dwie lewe ręce, być bezużytecznym; palcem nie kiwnąć, próżnować, nic nie robić וווּ נעמט מען די קאַץ? → skąd wziąć na to pieniądze? נאַס ווי אַ קאַץ → zmoknięty do suchej nitki קאַצן־מוזיק → miauczenie, kocia muzyka, kakofonia קאַצנשפּרונג → krok, dwa kroki, parę kroków, niewielki dystans, żabi skok
,