__TOC__ hage ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) broda, podbródek
(1.1) en hage, hagen, hager, hagerne
(1.1) Kæben kan brække ved et fald, hvor hagen rammer jorden. → Szczęka może się złamać przy upadku, gdy broda uderza o ziemię.
hage ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ogród
(1.1) en hage, hagen, hager, hagene
(1.1) Om sommeren er det masse vakre blomster i hagen vår. → Latem w naszym ogrodzie jest mnóstwo pięknych kwiatów.
(1.1) kolonihage
hage ()
rzeczownik (1.1) jajko