__TOC__ חורבן ()
churban
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zniszczenie
חורבן ()
; polska: churbn, churbnus ; polska: churbn, churbojnes , ; ,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zburzenie, zniszczenie, destrukcja, zdewastowanie, dewastacja, spustoszenie, zrujnowanie, ruina, upadek (1.2) nieszczęście, katastrofa, klęska, upadek (1.3) jedno z trzech największych nieszczęść, jakie spotkały naród żydowski: zniszczenie pierwszej i drugiej świątyni w Jerozolimie oraz Holokaust
(1.1-3) חורבן; חורבנות
(1.1) מאַכן פֿון דער שטאָט אַ חורבן → zniszczyć / spustoszyć miasto (1.1) אויף די חורבנות פֿון דער פֿאַרגאַנגענהייט → na ruinach przeszłości (1.2) צרות מיט חורבנות → dramaty i nieszczęścia (1.2) אַ חורבן אויף דיר! → bodajbyś sczezł! (1.2) אַ חורבן איז מיר! → biada mi! (1.3) חורבן־בית־ראשון → zniszczenie pierwszej świątyni w Jerozolimie (1.3) חורבן־בית־שני → zniszczenie drugiej świątyni w Jerozolimie (1.3) חורבן־ליטעראַטור → literatura Holokaustu, świadectwa zagłady
(1.1) צעשטערונג, פֿאַרוויסטונג
חורבֿה מחריבֿ זײַן חרובֿ, פֿאַרחורבֿהט
(churban)