__TOC__ syk () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odgłos wydawany przez węża albo szybko uchodzące powietrze, podobny do długiego wymawiania litery „s”
(1.1)
(1.1) Wąż cofnął się z sykiem widząc nadchodzącego człowieka.
(1.1) syczenie, syknięcie
syczek , syczenie , syknięcie syczeć , syknąć sykliwy sss
angielski: (1.1) hiss duński: (1.1) hvislen esperanto: (1.1) siblo jidysz: (1.1) סיקעניש (sikenisz) marathi: (1.1) फूत्कार niemiecki: (1.1) Zischen rosyjski: (1.1) шипение
syk ()
przymiotnik (1.1) chory
(1.1) syk, sykt, syke
(1.1) Jeg er syk. → Jestem chory. (1.1) Hun er ofte syk. → Ona często choruje.
(1.1) å bli syk → zachorować
(1.1) sjuk
(1.1) bra, frisk
sykdom sykelig