__TOC__ bestefar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dziadek
(1.1) en bestefar, bestefaren, bestefedre, bestefedrene
(1.1) Min bestefar på morssiden døde før jeg ble født. → Dziadek ze strony matki zmarł, zanim się urodziłem.
(1.1) farfar, morfar
(1.1) bestemor
bestefar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dziadek
(1.1) ein bestefar, bestefaren, bestefedrar, bestefedrane
(1.1) farfar, morfar
(1.1) bestemor