sist ()
przymiotnik (1.1) słaby
sist ()
czasownik (1.1) bić, tłuc, uderzać
sist ()
przymiotnik (1.1) ostatni
(1.1) sist, sist, siste
(1.1) Vi rakk ikke den siste bussen til byen. → Nie zdążyliśmy na ostatni autobus do miasta.
(1.1) i det siste → ostatnio • til sist → w końcu
(1.1) første
sist ()
liczebnik główny (1.1) sześć
sist ()
przysłówek (1.1) ostatnio (1.2) na końcu
(1.1-2)
till sist → w końcu
(1.1) på sistone, på sista tiden, på senaste tiden
sista