__TOC__ finne ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Fin (1.2) płetwa czasownik (2.1) znajdować (2.2) uważać (że)
(1) en finne, finnen, finner, finnene (2.1) å finne, finner, fant, funnet
(1.1) Hvor ofte tar finnene badstue? → Jak często Finowie korzystają z sauny? (1.2) Disse akvariefiskene har oransje finner. → Te rybki akwariowe mają pomarańczowe płetwy. (2.1) Jeg finner ikke nøklene mine! → Nie mogę znaleźć kluczy! (2.2) Jeg finner boka kjedelig. → Uważam, że ta książka jest nudna. / Dla mnie ta książka jest nudna.
(1.2) bukfinne • halefinne • ryggfinne
(1.1) finlender (2.2) synes, mene
(2.1) miste
(1.1) Finland , finsk / finsk
finne ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) Fin (1.2) pryszcz
(1) en finne, finnen, finnar, finnarna
(1.2) Jag har fått en finne på näsan! → Pryszcz mi wyskoczył na nosie!
(1.1) finländare
(1.1)
zobacz też: mieszkańcy krajów Europy w języku szwedzkim