__TOC__ stygg ()
przymiotnik (1.1) brzydki
(1.1) stygg, stygt, stygge
(1.1) Dattera vår syns hun er den styggeste jenta i klassen. → Nasza córka uważa się za najbrzydszą dziewczynę w klasie. (1.1) Det er stygt vær i dag. → Dzisiaj jest brzydka pogoda.
(1.1) pen, vakker
stygghet
stygg ()
przymiotnik (1.1) ( o dzieciach) złośliwy, niegrzeczny, niemiły (1.2) ( o dzieciach) nieposłuszny, niegrzeczny, niewychowany (1.3) wstrętny, obrzydliwy, ohydny
(1) stygg, styggt, stygga;
(1.1) vara stygg mot någon → być niegrzecznym dla kogoś
(1.1) elak, dum, taskig (1.2) olydig, trotsig, busig, bråkig, ouppfostrad (1.3) ful, otäck, obehaglig
(1.1) snäll, god (1.2) snäll, lydig, väluppfostrad
stygging, styggelse, stygghet styggt