בראָנפֿן ()
; polska: bronfn
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wódka, gorzałka
(1.1) בראָנפֿן; בראָנפֿנס
(1.1) שמוליקן האָט זיך נאָר געגלוסט וויינען פֿונעם ביסל בראָנפֿן, וואָס מען האָט אין אים אַרײַנגעגאָסן. → Szmulikowi chciało się tylko płakać od tej odrobiny wódki, którą w niego wlanoשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): יאָסעלע סאָלאָוויי (Josele Solowej)..
(1.1) טרײַבן בראָנפֿן → pędzić wódkę
(1.1) משקה
,