telefonear ()
czasownik nieprzechodni (1.1) telefonować, zatelefonować, zadzwonić (do kogoś) czasownik przechodni (2.1) powiedzieć, zakomunikować, przekazać, zawiadomić o czymś (przez telefon)
(1) (2)
(1.1) Ayer le (lub lo, la – zob. uwagi) telefonearon diciéndole que finalmente había conseguido el puesto que tanto deseaba. → Wczoraj do niego/niej zatelefonowali, mówiąc mu/jej, że w końcu otrzymał/a posadę, której tak bardzo pragnął/pragnęła. (2.1) No me lo pude creer cuando mi hermano me telefoneó los resultados de la lotería. → Nie mogłem/am w to uwierzyć, gdy mój brat przekazał mi (przez telefon) wyniki loterii.
(1.1) telefonear + dopełnienie dalsze (zob. uwagi)
(1.1) llamar (por teléfono)
(2.1) comunicar, transmitir, decir
telefónico telefónicamente telefonía , teléfono , telefonazo , telefonillo , telefonista /
(1.1) również spotykany – szczególnie w mowie potocznej – w postaci czasownika przechodniego, gdzie osoba telefonowana pełni rolę dopełnienia bliższego