potrzebować ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu (1.2) żądaćZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
(1.1)
(1.1) Potrzebuję cię, aby ukończyć tę pracę. (1.1) W miarę, jak go ktoś potrzebował, w miarę gdy trzeba było coś załatwić, brali go do robotyMieszysław Maliński, Kuternoga.
(1.1) potrzebować +
potrzebowanie , potrzeba , potrzebujący potrzebny trzeba trzeba
chory niewiele potrzebuje, ale dużo kosztuje
angielski: (1.1) need arabski: (1.1) احتاج إلى baskijski: (1.1) behar izan chiński standardowy: (1.1) 需要 (xūyào) chorwacki: (1.1) trebati dolnołużycki: (1.1) pótrjebowaś duński: (1.1) behøve esperanto: (1.1) bezoni estoński: (1.1) vajama farerski: (1.1) tørva, hava tørv á fiński: (1.1) tarvita francuski: (1.1) avoir besoin de górnołużycki: (1.1) potrjebować hiszpański: (1.1) necesitar islandzki: (1.1) þurfa, hafa þörf fyrir, vanta () japoński: (1.1) 要る (いる), 必要とする (ひつようとする) jawajski: (1.1) butuh jidysz: (1.1) דאַרפֿן (darfn), נייטיק האָבן, באַנייטיקן זיך אין kaszubski: (1.1) brëkòwac kataloński: (1.1) necessitar łaciński: (1.1) necessitudo, necessitas niemiecki: (1.1) brauchen norweski (bokmål): (1.1) behøve, trenge nowogrecki: (1.1) θέλω polski język migowy: rosyjski: (1.1) нуждаться в чём, что нужно кому rumuński: (1.1) trebui skolt: (1.1) taarbšed slovio: (1.1) potrebit (потребит), nuzxit (нужит) szwedzki: (1.1) behöva, kräva, fordra, tarva tagalski: (1.1) kailangan turecki: (1.1) gereksemek, ihtiyaç duymak, muhtaç olmak ukraiński: (1.1) потребувати wilamowski: (1.1) braojcha, brauha włoski: (1.1) bisognare, occorrere, avere bisogno wolof: (1.1) soxla