__TOC__ tallerken ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) talerz (1.2) talerz (objętość talerza)
(1) en tallerken, tallerkenen/tallerknen, tallerkener/tallerkner, tallerkenene/tallerknerne
(1.1) Tjeneren tabte tallerkenen på gulvet. → Kelner upuścił talerz na posadzkę. (1.1) Bælgfrugter, grøntsager samt nødder og frø skal have mere plads på tallerkenen, mens der bliver mindre plads til mælkeprodukter samt ris og pasta. → Owoce roślin strączkowych, warzywa oraz orzechy i nasiona powinny mieć więcej miejsca na talerzu, podczas gdy mniej miejsca powinno być dla nabiału oraz ryżu i makaronu. (1.2) Hjemløse kan få en tallerken varm suppe hos os. → Bezdomni mogą u nas dostać talerz gorącej zupy.
(1.1) dyb / flad tallerken → głęboki / płytki talerz
(1.2) tallerkenfuld
flyvende tallerken → latający talerz
tallerken ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) talerz
(1.1) en tallerken, tallerkenen, tallerkener, tallerkenene
(1.1) Hjemløse kan få en tallerken varm suppe hos oss. → Bezdomni mogą u nas dostać talerz gorącej zupy.
(1.1) en dyp tallerken → głęboki talerz • en flat tallerken → płytki talerz • en flygende tallerken → latający talerz