__TOC__ mynt ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moneta (1.2) waluta
(1) mynt, ~, ~, ~ar (~in, ~ina, ~inni, ~arinnar); ~ir, ~ir, ~um, ~a (~irnar, ~irnar, ~unum, ~anna)
(1.1) myntfræði (1.2) að taka lán í erlendri mynt → wziąć kredyt w obcej walucie
(1.1) peningur
(1.1) peningaseðill, seðill
svara í sömu mynt
mynt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) moneta (1.2) mennica
(1) en mynt, mynten, mynter, myntene
(1.1) Det er funnet flere enn 7.000 norske mynter fra kong Sverres tid.En mynthistorisk tidsreide → Znaleziono ponad 7000 norweskich monet z czasów króla Sverrego.
seddel
mynt ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) moneta
(1.1) ett mynt, myntet, mynt, mynten
(1.1) att prägla mynt → wybijać monety • enkronorsmynt • femkronorsmynt • kopparmynt • myntverk • silvermynt • tiokronorsmynt • tvåkronorsmynt
(1.1) peng, slant
(1.1) sedel
mynta
ge igen med samma mynt • ge tillbaka med samma mynt