matnia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wybrzuszona część sieci rybackiej, gromadząca połów (1.2) sidła, pułapka (1.3) sytuacja bez wyjścia (1.4) główne skupisko czegoś
(1.1-4)
(1.1) W matni roiło się od pstrągów. (1.2) Myśliwi założyli matnię na niedźwiedzia. (1.3) Wpadłem w matnię, musisz mnie ratowaćHarriet Beecher Stowe, Chata wuja Tomasza.. (1.3) Chory szamoce się w matni swojego obłędu. (1.4) Osada powoli stawała się matnią wszelkich rzezimieszków i rabusiów.
(1.3) potrzask, impas
zapędzić w matnięBożena Głowacka, Wyrażenia łowieckie w mowie potocznej, „Poradnik Językowy” nr 2/1949, s. 28. • znaleźć się w matni < → matka
angielski: (1.2) snare, trap; (1.3) snare, trap, impasse niemiecki: (1.2) Schlinge rosyjski: (1.2) западня , ловушка ; (1.3) западня , ловушка włoski: (1.1) sacco della rete ; (1.2) trappola , rete ; (1.3) rete , trabocchetto , tranello , trappola