τρύπα ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziura, otwór, dziurka (1.2) nora, jama (1.3) dziura, nora, klitka, ciupa (1.4) dziura, cipa, pizda (1.5) dziura (w dupie), odbyt (1.6) dziura, brak, luka
(1.1-6) F25
(1.1) Έκανα μια τρύπα στον τοίχο για να κρεμάσω ένα κάδρο. → Zrobiłem/am dziurę w ścianie, aby powiesić obraz.
(1.1) τρύπα στο δόντι → dziura w zębie • τρύπα της βελόνας → dziurka w igle • τρύπα της κλειδαριάς → dziurka od klucza (1.2) τρύπα της αλεπούς → lisia jama (1.6) τρύπα στον προϋπολογισμό → dziura w budżecie
(1.1) άνοιγμα, οπή (1.2) φωλιά, τρώγλη (1.3) τρώγλη (1.4) αιδοίο (1.5) πρωκτός (1.6) έλλειμμα
τρυπανίζω, τρυπώ τρύπιος, τρυπητός τρυπάνι , τρύπημα , τρυπάνισμα , τρυπανισμός , τρυπητήρι τρυπίτσα , τρυπούλα τρυπάρα
βουλώνω τρύπες → zatykać dziury μαύρη τρύπα → czarna dziura τρύπα του όζοντος → dziura ozonowa έχει τρύπες η τσέπη μου → mieć dziurawą kieszeń η τελευταία τρύπα του ζουρνά → piąte koło u wozu βγάζω το φίδι απ' την τρύπα → wyciągać za kogoś kasztany z ognia
(1.1)