przyprawiać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( przyprawić) (1.1) dodawać przyprawę do potrawy lub napoju (1.2) przyczepiać coś dodatkowego – dosłownie lub w przenośni (np. wąsy, rogi, brodę) (1.3) doprowadzać kogoś do jakiegoś negatywnego stanu (np. choroby, odczucia)
(1.1)
(1.1) Mama przyprawia zupę majerankiem. (1.2) To nas tu o mało nie wykastrowali, a ty cycki będziesz sobie, cyganie, przyprawiał? (Albert w filmie Seksmisja Juliusza Machulskiego)
(1.3) przyprawiać o ból głowy / o szybsze bicie serca / o mdłości / o dreszcze / o ciarki / o palpitacje serca / o kontuzję / o paranoję / o ból brzucha / o zgryzotę / o wieczną zgubę
(1.1-2) doprawiać
przyprawianie , przyprawa, przyprawnik przeprawić, przeprawiać, przyprawić, doprawić, doprawiać przyprawiony, przyprawiany, przyprawowy, nieprzyprawiony przyprawiać rogi • przyprawiać gębę • przyprawiać skrzydła • przyprawiać łatkę • przyprawiać o ból głowy
angielski: (1.1) season arabski: (1.1) طيب chiński standardowy: (1.3) 弄 (nòng) duński: (1.1) krydre esperanto: (1.1) spici hiszpański: (1.1) condimentar, sazonar, aliñar, aderezar islandzki: (1.1) krydda kataloński: (1.1) amanir niemiecki: (1.1) würzen norweski (bokmål): (1.1) krydre nowogrecki: (1.1) καρυκεύω szwedzki: (1.1) krydda włoski: (1.1) condire