pottur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) garnek, kocioł (1.2) jacuzzi, wanna z hydromasażem
(1.1) pott|ur, ~, ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~inum, ~sins); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
(1.1) Setjið nú lok á pottinn og stingið honum í heitan ofn. → Nakryć garnek pokrywką i wsadzić go do gorącego piekarnika.
(1.1) pottréttur • pottþéttur (1.2) heitur pottur
heitur pottur • vera illa í pottinn búið • vera potturinn og pannan • vera vel í pottinn búið • víða er pottur brotinn << *puttaz; prawdopodobnie pożyczka z potus (=picie, napój) lub wcześniejsze zapożyczenie z buttis (=beczka)