uwodzić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; podrywać kogoś (1.2) niepostrzeżenie, skrycie oszukiwać, mamić; wpływać na kogoś
(1.1-2)
(1.1) Pan Jan uwodzi tylko mężatki. (1.2) Dał się uwieść pozorom.
(1.1) podrywać, kokietować (1.2) zwodzić
uwodzicielstwo , uwodziciel , uwodzicielka , uwiedzenie , uwodzenie wodzić, uwieść uwodzicielski uwodzicielsko
angielski: (1.1) seduce duński: (1.1) lokke, forføre esperanto: (1.1) delogi; (1.2) delogi francuski: (1.1) séduire galicyjski: (1.1) seducir hiszpański: (1.1) seducir, atraer islandzki: (1.1) tæla kataloński: (1.1) seduir niemiecki: (1.1) verfūhren portugalski: (1.1) seduzir rosyjski: (1.1) соблазнять, обольщать szwedzki: (1.1) förföra