slag ()
rzeczownik (1.1) żużel, szlaka (1.2) puszczalska kobieta
slag ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uderzenie (1.2) bitwa (1.3) rozgrywka, mecz
slag ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) uderzenie (1.2) bitwa (1.3) lewa (1.4) obrót
slag ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uderzenie, cios (1.2) bitwa
(1.1-2) et slag, slaget, slag, slagene lub et slag, slaget, slag, slaga
(1.1) Jeg ble sparket en gang i ryggen, og fikk et slag i ansiktet.Rogalandsavis → Dostałem kopniaka w plecy i cios w twarz. (1.2) Sadam lover Bush et blodig slag.Aftenposten → Saddam obiecuje Bushowi krwawą bitwę.
slag ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cios, uderzenie (1.2) bitwa (1.3) rodzaj, typ (1.4) chwila, moment (1.5) atak apopleksji (1.6) obrót, obrócenie się
(1.1-6) ett slag, slaget, slag, slagen
(1.1) hammarslag • hjärtslag (1.5) slaganfall
(1.1) smäll (1.3) sort, typ (1.4) stund
slå slå
(1.3) ensam i sitt slag