__TOC__ korruption ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zepsucie (1.2) korupcja
(1.1) en korruption, korruptionen,
(1.1) Det var et realistisk billede af korruption og kriminalitet i storbyen. → Był to realistyczny obraz zepsucia i przestępczości w wielkim mieście. (1.2) Regeringen har fokus på et opgør med den postkommunistiske elite og bekæmpelse af korruption. → Rząd skupia się na konflikcie z postkomunistyczną elitą i zwalczaniu korupcji.
(1.2) korruptionsskandale
(1.2) bestikkelighed
korrupt
korruption ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) korupcja
(1.1) en korruption, korruptionen,
korrumpera korrumperad