musik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w grze karcianej tysiąc: obowiązek rozgrywania partii, gdy żaden z graczy nie zechce zadeklarować więcej niż 100 punktów
(1.1)
musek musowo
musik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) muzyka
(1.1) en musik, musikken,
(1.1) Før grammofonen blev opfundet, var eneste mulighed for at høre musik at gå til koncerter. → Zanim został wynaleziony gramofon jedyną możliwością posłuchania muzyki było chodzenie na koncerty. (1.1) Musik er i sig selv en kulturel udtryksform, der spejler tid og traditioner. → Muzyka sama w sobie jest kulturową formą ekspresji, która odzwierciedla czas i tradycje. (1.1) Siden barokken har violinen været et af de vigtigste instrumenter indenfor klassisk musik. → Od czasów baroku skrzypce są jednym z najważniejszych instrumentów w muzyce klasycznej.
(1.1) at høre musik
musikant , musiker musikalsk
< (mousike)
musik ()
rzeczownik (1.1) muzyka
(1.1) musik adat • musik klasik
musik ()
rzeczownik (1.1) muzyka
musik ()
rzeczownik (1.1) muzyka
musik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) muzyka
(1.1) en musik, musiken,
(1.1) lyssna på musik → słuchać muzyki • bakgrundsmusik • musikinstrument • musikkapell • musikkår • musiklektion • musiklärare • musiksällskap
musisk, musikalisk musiker, musikant
musik ()
rzeczownik (1.1) muzyka