__TOC__ bonde ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rolnik, często właściciel gospodarstwa rolnego (1.2) chłop (1.3) wieśniak (1.4) pionek (1.5) walet
(1) en bonde, bonden, bønder, bønderne
(1.2) I den mørke middelalder betalte bønderne tiende til kirken. → W ciemnym średniowieczu chłopi płacili dziesięcinę na kościół.
(1.1,2) bondekone → chłopka, rolniczka, właścicielka gospodarstwa rolnego
(1.1) landmand (1.3) bonderøv , bondeknold , bondejokke (1.5) knægt
bondsk
bonde ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chłop, rolnik (1.2) pionek (1.3) często wieśniak
(1.1-3) en bonde, bonden, bønder, bøndene
(1.1) Tidlig på våren begynte bonden å pløye åkeren. → Wczesną wiosną chłop zaczął orać pole.
(1.1) jordbruker
bonde ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chłop, rolnik (1.2) pionek
(1.1-2) en bonde, bonden, bönder, bönderna
bondgård
(1.1) jordbrukare