__TOC__ צָרָה () carah
; polska: cara
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) problem, kłopot, zmartwienie, strapienie, rozpacz, niedola, udręka, nieszczęście, cierpienie
(1.1) צרה; ות~
צרה () ; polska: crh ; polska: core, cores , ; ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieszczęście, kłopot, trudność, problem, szkopuł, zmartwienie, strapienie, utrapienie, przykrość, bieda, niedola, udręka, cierpienie, męka, zgryzota, smutek, w tarapaty (1.2) człowiek bezużyteczny, osoba do niczego niezdatna, nieprzydatna, utrapieniec
(1.1-2) צרה; צרות
(1.1) דאָס איז די צרה. → W tym cały kłopot / szkopuł / cała trudność. (1.1) צרות ווי האָלץ און ניטאָ מיט וואָס צו הייצן. → Nieszczęść jak drzew, a palić w piecu nie ma czym.
(1.1) + אָנטאָן צרות → przysparzać kłopotów / zmartwień + (1.1) זײַן אויף צרות → być w biedzie / niedoli / tarapatach (1.1) + אַרויסראַטעווען פֿון אַ צרה → wyciągnąć z tarapatów + (kogoś), poratować w biedzie + (kogoś)
(1.1) אומגליק, לײַדן
(1.1) גליק
צער מצער זײַן צרהדיק, פֿאַרצרהט
צו אַלע צרות → na domiar złego אויף צרות → na nieszczęście קוים מיט צרות → z biedą, z trudem, ledwo, jako tako, od biedy אַ צרה קומט ניט אַליין → nieszczęścia chodzą parami
(cara)