burn

__TOC__ burn ()

, ,

rzeczownik (1.1) spalenie (1.2) poparzenie czasownik (2.1) palić (2.2) parzyć

(1.1-2) burn; burns (2.1-2) burn, burnt / burned, burnt / burned, burns, burning

(1.2) She has third-degree burns. → Ona ma poparzenia trzeciego stopnia. (2.1) Make sure you burn all of the evidence! → Upewnij się, że spaliłeś wszystkie dowody! (2.2) I burnt my hand with an iron. → Oparzyłem się w dłoń żelazkiem.

burn down, burn out burner, burning burning, unburnable, burnable, burnt

zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne

burn ()

rzeczownik (1.1) potok, strumień