__TOC__ сторона ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) strona (1.2) okolica, kraj, strony (1.3) , , z przyimkami в, с bok, strona, ubocze (1.4) bok
(1.1,2,4) сторон|а́, ~ы́, ~е́, сто́рону, ~о́й, о ~е́; сто́роны, сторо́н, сторона́м, сто́роны, сто́ронами, о сто́ронах; (w wyrażeniach две стороны́, о́бе стороны́ чего-либо, о́бе догова́ривающиеся сто́роны, по о́бе сто́роны, на все́ четы́ре сто́роны)
(1.1) со всех сторон → ze wszystkich stron • на правой стороне → z prawej strony, po prawej stronie • по обе сто́роны дороги → po obu stronach drogi • по обеим сторона́м стола → po obu bokach (stronach) stołu • лицевая сторона ткани → prawa strona materiału • показать с хорошей стороны → pokazać z dobrej strony • стороны в судебном деле → strony w sprawie sądowej (1.2) прекрасная сторона → piękna okolica, piękne strony • родная сторона → ojczysty kraj (1.3) отложить в сторону → odłożyć na bok • сидеть в стороне → siedzieć z boku • приглядываться со стороны → przyglądać się z boku • держаться в стороне → trzymać się na uboczu / z boku (1.4) стороны прямоугольника → boki prostokąta
дядя со стороны матери → wujek • дядя со стороны отца → stryjek • держать чью-то сторону → stać po czyjejś stronie • смотреть по сторонам → rozglądać się na boki • идти / отправляться / убираться на все четыре стороны → iść / wynosić się na cztery wiatry, wynosić się • шутки в сторону → żarty na bok
сторона ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) strona (1.2) okolica, kraj, strony
(1.1) сторони світу (1.2) рідна сторона
сторонка , сторононька , сторінка , сторонність сторонити , сторонитися сторінковий, сторонній, сторонський