θα () tha
partykuła (1.1) służąca do tworzenia czasów przyszłych (1.2) służąca do tworzenia trybu warunkowego rzeczownik, rodzaj nijaki, liczba mnoga (2.1) obietnice
(1.1) Θα σου γράφω κάθε μέρα → Będę do ciebie pisał/a codziennie. (1.1) Θα σου γράψω, μόλις φτάσω → Napiszę do ciebie, jak tylko zajadę. (1.1) Θ' αρχίσω να γράφω αύριο. → Zacznę pisać jutro. (1.2) Θα το έκανα αν είχα καιρό → Zrobiłbym to, jeżeli miałbym czas. (1.2) Θα 'θελα (afereza ήθελα) ενάμισι κιλό ψωμί. → Chciałbym (chciałabym) półtora kilograma chleba. (2.1) Βαρέθηκα τα θα σου! → Mam dość twoich obietnic!
porządek słów: przeczenie (δε) + θα + zaimek/zaimki w funkcji dopełnienia + czasownik: Ο Γιάννης δε θα στο κάνει. → Jan ci tego nie zrobi.
(1) θενά (2.1) υποσχέσεις
słowo powstało wskutek stopniowej redukcji peryfrastycznego opisywania czynności przyszłych: (chcę, by …) θέλω ἵνα … → θέλω να → θα να
(1.1-2) przed samogłoską α może ulec elizji i przybrać formę z apostrofem θ: θ'ανέβω (1.1-2) przed samogłoskami (oprócz α) następne słowo ulega aferezie pierwszej samogłoski: θα + ήθελα → θα'θελα