δύσκολος ()
przymiotnik (1.1) trudny, uciążliwy, ciężki (1.2) nieprzystępny, oporny, trudny P5: δύσκολη , δύσκολο ; δύσκολοι , δύσκολες , δύσκολα
(1.2) O σύζυγός μου έχει πολύ δύσκολο χαρακτήρα. → Mój małżonek ma bardzo trudny charakter.
(1.1) άβολος
(1.1) εύκολος
δυσκολεύω, δυσκολεύομαι δυσκολία, δυσκόλεμα, δύσκολα δυσκολο-, δυσκολό- przysłowie: κάθε αρχή και δύσκολη δυσ- + κόλον