opat () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) przełożony opactwa
(1.1)
(1.1) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.
(1.1) abat, abbowie
opactwo opatka opacki, opatowski
(przysłowie) u opata gody, a u mnicha głody
< Apat < starogerm. abbat < Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 30. < < (abba)
albański: (1.1) abat angielski: (1.1) abbot, abbé arabski: (1.1) رئيس الدير azerski: (1.1) abbat baskijski: (1.1) abade, abat bawarski: (1.1) Apat białoruski: (1.1) абат (abat) bośniacki: (1.1) opat bułgarski: (1.1) абат (abat), игумен (igumen) chiński standardowy: (1.1) 男修道院长 (nán-xiūdàoyuànzhǎng) chorwacki: (1.1) opat czeski: (1.1) opat duński: (1.1) abbed esperanto: (1.1) abato estoński: (1.1) abt fiński: (1.1) apotti francuski: (1.1) abbé górnołużycki: (1.1) abt hebrajski: (1.1) ראש מנזר (rosh minzar) hindi: (1.1) मठाधीश (mathaadheesh) hiszpański: (1.1) abad ido: (1.1) abado indonezyjski: (1.1) kepala biara interlingua: (1.1) abbate irlandzki: (1.1) ab islandzki: (1.1) ábóti japoński: (1.1) 大修道院長, 修道院長 kataloński: (1.1) abat koreański: (1.1) 성직자 litewski: (1.1) abatas łaciński: (1.1) abbas łotewski: (1.1) abats , abbē niderlandzki: (1.1) abt niemiecki: (1.1) Abt norweski (bokmål): (1.1) abbed nowogrecki: (1.1) αβάς , αββάς ormiański: (1.1) աբբա (abba) portugalski: (1.1) abade rosyjski: (1.1) аббат rumuński: (1.1) abate słowacki: (1.1) opát słoweński: (1.1) opat szkocki gaelicki: (1.1) ab szwedzki: (1.1) abbot turecki: (1.1) başkeşiş, başrahip, papas ukraiński: (1.1) абат (abat) węgierski: (1.1) apát wietnamski: (1.1) cha trưởng tu viện włoski: (1.1) abate
opat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) opat
opat ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) opat
(1.1)
abatyše opatský
opat ()
liczebnik główny (1.1) cztery