poprawiać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( poprawić) (1.1) czynić coś lepszym, doskonalszym (1.2) usuwać błędy, np. z tekstu (1.3) powtarzać wykonanie jakiejś czynności w celu uzyskania lepszych wyników (1.4) regulować lub ustawiać coś
(1)
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka. (1.2) Całą noc poprawiałem twój projekt. Jak mogłeś narobić w nim tyle błędów? (1.3) Jeśli nie poprawisz tego sprawdzianu, możesz nie otrzymać promocji do następnej klasy!
(1.1) polepszać, ulepszać (1.2) korygować
poprawić poprawa , poprawka , poprawkowicz , poprawkowiczka , poprawiacz , poprawiciel , poprawiny , poprawność , poprawczak , poprawianie , poprawienie poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy poprawnie
angielski: (1.1) amend; (1.2) correct; (1.4) adjust arabski: (1.1) أصلح, صحح chiński standardowy: (1.1) 改 (gǎi); (1.2) 改 (gǎi) duński: (1.2) rette esperanto: (1.2) korekti hiszpański: (1.1) mejorar; (1.2) corregir; (1.3) mejorar; (1.4) regular, ajustar interlingua: corriger, adjustar, affinar kataloński: (1.2) corregir niemiecki: (1.1) verbessern; (1.2) zurechtmachen, korrigieren, berichtigen rosyjski: (1.2) исправлять tuvalu: (1.2) fakasao ukraiński: (1.2) виправляти; (1.4) поправляти, коригувати wilamowski: (1.1) ferbesyn