chałka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) słodki, pleciony pszenny chleb wywodzący się z tradycji Żydów aszkenazyjskich wypiekających takie bochenki m.in. na święto Rosz ha-Szana;
(1.1)
(1.1) Na progu piekarni stał piekarz z cudowną, rumianą chałką w ręce, którą wyciągnął w moją stronę. (1.1) Na żydowskim targowisku w Jerozolimie widzieliśmy chałki i precle.
(1.1) chleb, bułka, pieczywo
chała chałeczka chałkowy
angielski: (1.1) challah białoruski: (1.1) хала czeski: (1.1) chala , vánočka duński: (1.1) flettet sød hvedebrød hebrajski: (1.1) חלה (chala) jidysz: (1.1) חלה (chale), פֿויגל (fojgl) niemiecki: (1.1) Hefezopf nowogrecki: (1.1) τσουρέκι rosyjski: (1.1) хала , плетёнка słowacki: (1.1) chala , vianočka ukraiński: (1.1) хала wilamowski: (1.1) hałela włoski: (1.1) pagnotta dolce , terccia di pan brioche