chwast ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych; (1.2) wszelkie rośliny nieużytkowe, uważane za zbędne (1.3) pęczek nici, piór lub włosia użyty jako ozdoba
(1.1-3)
(1.1) Niepielęgnowany ogród zarósł chwastami. (1.3) Arkadyusz Pawłowicz miał na sobie szerokie szarawary jedwabne, czarną kurtkę aksamitną, piękny fez z chwastem i żółte chińskie pantofle bez napiętkówIwan Turgieniew: Burmistrz, tłum. Klemens Junosza.
(1.1) usuwać / wyrywać / pleć (plewić) / tępić chwasty • oczyszczać z chwastów • zarastać chwastami (1.3) mycka / sznur z chwastem
(1.1) zielsko, ziele, badyl (1.3) frędzel, kita, fontaź, pompon, chwost, kutas
(1.1) roślina (1.3) ozdoba
chwastownik , chwastówka , chwastnica chwaścik chwastowy ludzki chwast • nie siać chwastu, a rodzi się • piele się, piele, a chwastu wciąż wiele • chwast się nie zepsuje
(1.1-2) prawdopodobnie z → chwytna, chwytająca się (roślina), rzeczownik utworzony od czasownika → chwytać (1.3) → frędzel
(1.3) angielski: (1.1) weed; (1.3) tassel białoruski: (1.1) пустазелле bułgarski: (1.1) плевел chorwacki: (1.1) korov czeski: (1.1) plevel dari: (1.1) علف هرزه, گیاه هرزه duński: (1.1) ukrudt esperanto: (1.1) sarkindaĵo estoński: (1.1) umbrohi; (1.2) umbrohi hiszpański: (1.1) maleza , mala hierba , matorral japoński: (1.1) 雑草 (ざっそう, zassō) koreański: (1.1) 잡초 niemiecki: (1.1) Unkraut norweski (bokmål): (1.1) ukrutt norweski (nynorsk): (1.1) ukrut nowogrecki: (1.1) ζιζάνιο rosyjski: (1.1) сорняк rumuński: (1.1) buruiană szwedzki: (1.1) ogräs turecki: (1.1) yabani ot ukraiński: (1.1) бур'ян węgierski: (1.1) gaz wilamowski: (1.1) unkraut , unkraojt włoski: (1.1) erbaccia , malerba