rzyć ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pośladki (1.2) tyłek
(1.1)
(1.1) Może jakby Jarek dostał porządnego kopa w rzyć, toby szedł trochę szybciej.
(1.1) babia rzyć
(1.1) tyłek, pupa, pośladki, zad, zadek; dupa
rzytka
do rzyci • mieć głęboko w rzyci • mieć w rzyci • mieć pełną rzyć • wypiąć rzyć • dosyć sarnie ogona po rzyć • kiej by nie ta rzyć, byłaby chycz • kto chce w Strzelnie mądrym być, musi babę liznąć w rzyć • spod, dupa, na własnóm rzyć i posroł się ze złości • tak prawi sowka, sobie rzyć łowka • uprzeć się jak rzyć na sranie • wolność wierzyć by i w rzyć przysłowia: chłop je głowa, baba rzyć, co ón powie musi być • w jesieni rzyć ciężarna, na zimę nie ma w rzyci dymu
od , , i
wyraz archaiczny, w języku literackim używany sporadycznie dla ekspresji, głównie w tekstach nacechowanych (np. żartobliwych); nie jest wulgaryzmem inna pisownia:
(1.1) (1.2)