zięć () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mąż córki (1.2) mąż córki lub wnuczkiJan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 6. (1.3) mąż siostry (1.4) mąż kuzynki
(1.1)
(1.1) Mój zięć jest bardzo uprzejmy.
(1.1) synowa
(1.1) powinowaty
< / -os / -or → krewnyLeszek Bednarczuk, Kontakty językowe w przedhistorycznej Europie środkowo-wschodniej, „Bulletin de la Société Polonaise de Linguistique”, fasc. LXXIII, 2017, s. 178.
→ zięć, szwagier
angielski: (1.1) son-in-law arabski: (1.1) صهر (ṣihr), زوج الابنة (zawj al-ibna), ختن (ẖatn) baskijski: (1.1) suhi białoruski: (1.1) зяць birmański: (1.1) သမက် (sa.mak) chorwacki: (1.1) zet czeski: (1.1) zeť duński: (1.1) svigersøn esperanto: (1.1) bofilo estoński: (1.1) väimees francuski: (1.1) beau-fils galicyjski: (1.1) xenro gudźarati: (1.1) જમાઇ (jamā'i) hiszpański: (1.1) yerno interlingua: (1.1) filio affin irlandzki: (1.1) cliamhain islandzki: (1.1) tengdasonur kataloński: (1.1) gendre krymskotatarski: (1.1) kiyev luksemburski: (1.1) Eedem łotewski: (1.1) znots macedoński: (1.1) зет niderlandzki: (1.1) schoonzoon niemiecki: (1.1) Schwiegersohn nowogrecki: (1.1) γαμπρός (gamprós) rosyjski: (1.1) зять rumuński: (1.1) ginere słowacki: (1.1) zať szwedzki: (1.1) svärson , måg tajski: (1.1) ลูกเขย (loog.keuy) ukraiński: (1.1) зять węgierski: (1.1) vő wilamowski: (1.1) adum włoski: (1.1) genero wolof: (1.1) goro