aceton ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;
(1.1)
(1.1) Zniszczyłam sobie paznokcie usuwając z nich lakier zmywaczem z acetonem.
(1.1) propanon, dimetyloketon, dwumetyloketon
acetonemia acetonowy
→ ocet
angielski: (1.1) acetone, propanone, dimethylformaldehyde, dimethyl ketone arabski: (1.1) أسيتون baskijski: (1.1) azetona białoruski: (1.1) ацэтон bułgarski: (1.1) ацетон duński: (1.1) acetone esperanto: (1.1) acetono francuski: (1.1) acétone hiszpański: (1.1) acetona interlingua: (1.1) acetona islandzki: (1.1) asetón kataloński: (1.1) acetona łaciński: (1.1) acetonum niemiecki: (1.1) Azeton nowogrecki: (1.1) ακετόνη rosyjski: (1.1) ацетон słowacki: (1.1) acetón szwedzki: (1.1) aceton ukraiński: (1.1) ацетон węgierski: (1.1) aceton włoski: (1.1) acetone
aceton ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) aceton
(1.1)
acetonový
aceton ()
(1.1) aceton, acetonowy
acetono acetona
aceton ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) aceton
(1.1) ett aceton, acetonet,
(1.1) Aceton är färglös. → Aceton jest bezbarwny.
aceton ()
rzeczownik (1.1) aceton