szafot ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;
(1.1)
(1.1) Ostatecznie zwycięża królowa i czterdziestego pierwszego ranka na publicznym placu zostaje rozstawiony szafot, a król rozkazuje stracić nie tylko swojego syna, lecz również wszystkich czterdziestu wezyrówGodfrey Goodwin, Prywatny świat kobiet ottomańskich, Bellona, Warszawa 2008, ISBN 978-83-1111252-0, s. 231.
(1.1) ustawić / ustawiać / zbudować szafot • posłać / posyłać / prowadzić / wieść / wieźć kogoś na szafot • dostać się / iść / wejść / wstępować / wstąpić na szafot • zginąć na szafocie • ściąć / powiesić / wychłostać / napiętnować kogoś na szafocie • śmierć na szafocie • szafot szubieniczny • na szafot! • coś kogoś zaprowadziło na szafot
szafocik
iść jak na szafot
→ rusztowanie, szafot < → rusztowanie
angielski: (1.1) scaffold bułgarski: (1.1) ешафод esperanto: (1.1) eŝafodo niemiecki: (1.1) Schafott nowogrecki: (1.1) ικρίωμα rosyjski: (1.1) эшафот