czyn () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) działanie, postępek, akt;
(1.1)
(1.1) Każda osoba, która dopuści się czynu okrucieństwa na zwierzęciu jest winna przestępstwa.
(1.1) czyn
(1.1) uczynek
(1.1) marazm, bezczynność, zaniechanie
czynnik począć, czynić czynny czynnie
czyn społeczny • w czynie społecznym
angielski: (1.1) act, deed arabski: (1.1) عمل białoruski: (1.1) учынак , дзеянне , чын dolnołużycki: (1.1) statk duński: (1.1) akt , aktion , handling esperanto: (1.1) ago francuski: (1.1) acte, action, fait hiszpański: (1.1) acto niemiecki: (1.1) Tat rosyjski: (1.1) действие sanskryt: (1.1) कृत szwedzki: (1.1) handling , dåd ukraiński: (1.1) дія , чин wilamowski: (1.1) tȳt