__TOC__ огонь ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski (1.1) ogień (1.2) gorączka (1.3) blask, ognik (1.4) ogień, zapał, werwa
(1.1-4)
огонёк огнистый
бояться как огня → bać się jak ognia • играть с огнём → igrać z ogniem • нет дыма без огня → nie ma dymu bez ognia • подливать масло в огонь → dolewać oliwy do ognia • идти в огонь и в воду → bronić • между двух огней → między młotem a kowadłem
od , od
огонь ()
ohon'
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ogień (1.2) ognisko (1.3) pożar (1.4) błyskawica (1.5) światło (1.6) źródło światła
(1.2) огнище (1.3) пожаръ (1.4) молниꙗ (1.5) светло (1.6) светло
źródłosłów dla , , , odziedziczone ze , z , z , z
огонъ, огень