starość ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych; (1.2) kłopot, zmartwienie
(1.1)
(1.1) podeszły wiek; jesień życia
(1.1) młodość
starka , stary , starszy , starsza , starzyzna , starszak , starzec , staruszek , staruszka , starowinka , starzenie , starówka , starszyzna , staroć starzać, postarzać , starzeć się , zestarzeć się stary, starczy, starszy staro, starczo starczy
zapyta się starość, gdzie była młodość • starość nie radość • starość nie radość śmierć nie wesele • czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci • dom spokojnej starości
(1.2) angielski: (1.1) age arabski: (1.1) هرم, شيخوخة baskijski: (1.1) zahartzaro białoruski: (1.1) старасць bułgarski: (1.1) старост chiński standardowy: (1.1) 老年 (lǎonián) czeski: (1.1) stáří duński: (1.1) alderdom esperanto: (1.1) maljuneco francuski: (1.1) vieillesse hiszpański: (1.1) vejez kazachski: (1.1) кәрілік, шалдық niemiecki: (1.1) Alter nowogrecki: (1.1) γεράματα /, γήρας nowopruski: (1.1) wūrisku rosyjski: (1.1) старость szwedzki: (1.1) ålderdom ukraiński: (1.1) старість wilamowski: (1.1) ałder , āłder , aołder