løsning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rozwiązanie (1.2) rozluźnienie, poluźnienie
(1) en løsning, løsningen, løsninger, løsningerne
(1.1) Betjenten var klog nok til at finde en løsning på problemet. → Funkcjonariusz był na tyle mądry, że znalazł rozwiązanie problemu. (1.1) Det etiske dilemma opstår, når der ikke er en åbenbar rigtig beslutning, når man lige så godt kan vælge den ene som den anden løsning. → Dylemat etyczny powstaje, gdy nie istnieje jedna oczywista, właściwa decyzja, gdy równie dobrze można wybrać jedno, jak i drugie rozwiązanie.
(1.1) svar
løse
(1.1) salomonisk løsning → salomonowy wyrok