smirk ()
,
rzeczownik (1.1) uśmieszek, uśmiech wyższości czasownik nieprzechodni (2.1) uśmiechać się dając do zrozumienia, że wie się coś czego nie wiedzą inni
(1.1) Cutler ignored Tice, got up from the bench, glued on his condescending smirk, and lit a cigarette.CBSsports → Cutler zignorował Tice, wstał z ławki, przykleił sobie swój protekcjonalny uśmieszek wyższości i zapalił papierosa.
(1.1) condescending smirk