__TOC__ manger ()
,
rzeczownik (1.1) żłób
(1.1) manger; mangers
(1.1) Food for cows and horses is put in a manger. → Jedzenie dla krów i koni kładzie się w żłobie. (1.1) According to the New Testament, the Infant Jesus was laid in a manger. → Według Nowego Testamentu Dzieciątko Jezus zostało położone w żłobie.
dog in the manger
manger ()
czasownik (1.1) jeść (1.2) zjadać, niszczyć, zużywać rzeczownik, rodzaj męski (2.1) jedzenie
(1.1) Qui a mangé mon chocolat ? → Kto zjadł moją czekoladę?
(1.1) salle à manger
immangeable