hunt ()
,
czasownik przechodni (1.1) na zwierzę polować na (1.2) przestępcę ścigać, tropić czasownik nieprzechodni (2.1) polować rzeczownik (3.1) na zwierzęta polowanie (3.2) poszukiwanie
(1.1) to hunt for (1.2) to hunt for
hunter, hunting, huntress
hunt ()
rzeczownik (1.1) wilk
(1.1) valge hunt → biały wilk
(1.1)
hunt ()
rzeczownik (1.1) pies
zob.
hunt ()
hund
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pies
(1.1) hunt; hunt
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ssaki