__TOC__ blunder ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) gafa czasownik (2.1) popełnić gafę (2.2) poruszać się niezdarnie
(1) blunder; blunders (2) blunder, blundered, blundered, blunders, blundering
(1.1) blooper, boner, boo-boo, botch, bungle, flub, foul-up, fuckup, bloomer (2.1) boob, goof, sin
blunderer blunderingly
blunder ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gafa, niezręczność
(1.1) en blunder, blundern, blundrar, blundrarna